Dus eigenlijk heb ik gewoon een paar films en games bekeken... Ik probeerde te documenteren wat mijn eerste reactie was als er een nieuw karakter geïntroduceerd werd. Dacht ik dat het karakter de waarheid sprak of niet en inschatten wat de rol was van het karakter in het verhaal.
Wat voor tropes kom ik tegen, wat werkt wel, wat werkt niet.
de 'media' die ik tot dusver heb bekeken zijn
Knives out
Shadow of a doubt
The birds
Psycho
Sherlock holmes the devils daughter
Murdered soul suspect
the Vanishing of Ethan Carter
Hieronder de aantekeningen die ik heb gemaakt tijdens het kijken, het is in het Engels en verontschuldig alstublieft mijn spellingfouten.
Conclusie(?)
Tot dusver zijn de films en games steeds in het genre 'murder mysterie geweest'.
Een voorbeeld dat ik tegen ben gekomen is een kind dat naar zijn vader op zoek is. Hij is alleen en arm, hij adoreerd zijn vader. Het 'onschuldige kind' is een trope die je vaak tegenkomt. In dit scenario werd het ingezet zodat je meteen medelijden zou krijgen met het kind en in gevolg geloof je ook meteen dat dit kind de waarheid spreekt. Wat in dit geval ook zo is.
Een andere relatie die vaak voorkomt is de cynische oude man in duo combinatie met een jong persoon. Dit kan een kind zijn, een teenager of gewoon iemand die net een nieuwe baan start (het groentje). Denk bijvoorbeeld aan Joel en Ellie uit 'The Last of Us', Hank en Connor uit 'Detroit becomes human' of Ronan en Joy uit 'Murdered soul suspect'. Het begint vaak als geforceerd teamwork, door omstandigheden of een leidinggevende, waar beide partijen niet op elkaar vertrouwen. Uiteindelijk leren de partners elkaar beter kennen en groeit te relatie uit tot iets positiefs. Beide karakters maken een groei door om tot dit punt te komen.
Het gevolg is vaak wel dat deze karakter tropes heel voorspelbaar worden. Bij de cynische man kan je bijvoorbeeld al raden dat dit karakter al een keer iemand verloren heeft, een kind of partner, dit is dan de oorzaak dat het karakter zo cynisch is en niet meer op iemand anders wil vertrouwen, hij kan het niet aan om nog iemand te verliezen. Vaak gaat dit karakter ook gepaard met buitensporig alcohol gebruik.
In murder mysteries wordt er vaak een karakter opgezet die de hoofdpersoon niet mag, er is conflict tussen de twee karakters. Denk bijvoorbeeld aan een 'ervaren' agent die vindt dat de hoofdpersoon (een genie die bijvoorbeeld op alternatieve manieren bij de politie terecht is gekomen) niet goed genoeg is, omdat hij/zij niet via de 'juiste' manier agent is geworden. Nadat de moord is gepleegd gedraagt diezelfde ervaren agent zich vreemd of anders. De hoofdpersoon heeft het meteen door en verdenkt de 'ervaren' agent van de moord. Uiteindelijk is deze agent bijna nooit de dader. De plottwist in dit scenario is vaak dat het al die tijd de beste vriend was van de hoofdpersoon. Het is een veel voorkomende plottwist en dus voorspelbaar. In murdered soul suspect komt dit plot er ook in voor, alleen in deze game is er een soort twist aan gegeven die het iets interessanter maakt.
De 'red herring' moordenaar is expres geschreven als een 'unlikeable' onbetrouwbaar karakter.
De echte moordenaar is juist wel geschreven als een 'likeable' betrouwbaar karakter.
In murder mysteries wordt er vaak een karakter opgezet die de hoofdpersoon niet mag, er is conflict tussen de twee karakters. Denk bijvoorbeeld aan een 'ervaren' agent die vindt dat de hoofdpersoon (een genie die bijvoorbeeld op alternatieve manieren bij de politie terecht is gekomen) niet goed genoeg is, omdat hij/zij niet via de 'juiste' manier agent is geworden. Nadat de moord is gepleegd gedraagt diezelfde ervaren agent zich vreemd of anders. De hoofdpersoon heeft het meteen door en verdenkt de 'ervaren' agent van de moord. Uiteindelijk is deze agent bijna nooit de dader. De plottwist in dit scenario is vaak dat het al die tijd de beste vriend was van de hoofdpersoon. Het is een veel voorkomende plottwist en dus voorspelbaar. In murdered soul suspect komt dit plot er ook in voor, alleen in deze game is er een soort twist aan gegeven die het iets interessanter maakt.
De 'red herring' moordenaar is expres geschreven als een 'unlikeable' onbetrouwbaar karakter.
De echte moordenaar is juist wel geschreven als een 'likeable' betrouwbaar karakter.
In de film Psycho(1960) van Hitchkock wordt je geïntroduceeerd aan een knappe vrouw, ze is verlieft op een jongen die niet veel geld heeft. De knappe vrouw wilt simpele dingen, een mooi huis om in te wonen en trouwen met de jongen waarvan ze houd. Al met al niets bijzonders, normale wensen voor een vrouw uit die tijd. Waar voor mij de grootste 'plottwist' zit in deze film is niet aan het einde waar je er achter komt wie de dader is maar het feit dat deze simpele, doodnormale vrouw het lef heeft om geld te stelen van haar werk. Daarna slaat ze op de vlucht en alles wat volgt vond ik reuze spannend. Het is duidelijk dat ze het stelen niet vooraf bedacht heeft en dat maakt haar een beetje 'slordig' en zenuwachtig. Toch wil je om een of andere reden dat ze slaagt om weg te komen.
Een cliché beeld (de knappe, verliefde, doodnormale vrouw) wordt opgezet en daarna vernietigd.
Voor de film The Birds(1963) vond ik een interessant youtube filmpje die het heeft over de symboliek van de vogels en de rol van vrouwen in de film.
Reacties
Een reactie posten